از آن دانسته‌اى تو جمله اسما		كه هستى صورت عكس مسمّا
ظهور قدرت و علم و ارادت‌		به توست اى بنده صاحب سعادت‌
سميعى و بصير و حىّ و گويا		بقا دارى نه از خود ليك از آنجا
طبيعى قوّت تو ده هزار است‌		ارادى برتر از حصر و شمار است.[١]

آفرينش آدمى در نيكوترين پيكر و زيباترين چهره، نكته‌اى است كه پروردگار جهان، در آياتى كه مربوط به انسان و آفرينش اوست، بدان اشاره كرده است:

صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ.[٢] شما را صورت نگاشت و نيكو صورت نگاشت.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ في أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ.[٣] هر آينه ما آدمى را در نيكوترين نگاشت (صورت و تركيب و اعتدالى كه بتواند به پايه‌هاى بلند، دست يابد) بيافريديم.

نيكويى پيكر و زيبايى چهره آدمى، از آن روست كه خداى تعالى، آدمى را با ساز و برگ و اعضاى هماهنگ و بسيار دقيق، تجهيز كرده كه مى‌تواند كارهاى گوناگون و شگفت انگيزى انجام دهد؛ كارهايى كه هيچ يك از جانداران، توان انجام دادن آنها را ندارند و نيز از ويژگى‌ها و برترى‌هايى برخوردار است كه جز آدميان را بهره‌اى نيست؛ يعنى اين موجودى كه در چهره انسانى مُتمثِّل گشته، در حيات روحى و مادى و ابعاد گوناگون و افقهاى بى‌شمار، از ديگر جانداران، ممتاز است. يكى از مفسران در تفسير آيه «لَقَدْ خَلَقْنا الْانسانَ في احْسَنِ تَقْويمٍ» مى‌گويد:

ما آدمى را در بهترين تقويم و نگاشت، و اعتدال در صورت و معنا (جسم و روح) سامان داده‌ايم. راست بالا، با اندامهايى موزون و هماهنگ، سازوار بى‌هيچ كاستى و كژى و برخوردار از دانش، توانايى، اراده، گويايى، شنوايى، بينايى و جز اينها از وصفهايى كه نمودار و مظهر صفات خداى سبحان است، آفريديم. به همين‌

[١] - گلشن راز.

[٢] - غافر، آيه ٦٤

[٣] - تين، آيه ٤