اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٢٦٩ - خطرخيزترين سقوطگاه آدمى
گرفت؛ [گفت:] آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا، گواهى داديم. [و اين گواهى را گرفتيم] تا در روز رستاخيز نگوييد كه ما از آن بىخير بوديم.
و از آن پس، هرچند گاه، پيامبرانِ خود را پىدرپى به سوى بندگانش گسيل داشت تا هم خاطره شيرين «الَست» را به ياد آورند: «يُذَكِّرُوهُمْ مَنْسِىِّ نِعْمَتِهِ. نعمتهاى فراموش شده را به ياد آورند».
أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّاتَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌ مُّبِينٌ. وَأَنِ اعْبُدُونِي هذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ. وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيراً أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ.[١] اى فرزندان آدم! آيا به شما سفارش نكردم كه شيطان را نپرستيد كه او شما را دشمنى آشكار است؟! و اينكه مرا بپرستيد كه اين است راه راست؟! و هر آينه از شما آدميان، مردمانى بسيار را گمراه كرده است. آيا خرد را به كار نمىبستيد؟
و هم با زبان وحى، اين اجازه الهى را صريح و روشن اعلام كنند كه: اى فرزندان آدم! بنگريد تا عهدى را كه در «الَستْ» با شما بستيم، فراموش نكنيد و بسيار به ياد ما باشيد و پيوسته ثنا و ستايشِ ما گوييد، و مفتون شيطانِ فريبگر نشويد و هشدارهاى پيامبران ما را از ياد نبريد:
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ.[٢] هر آينه در ميان هر امّتى، پيامبرى را بر انگيختم كه پرستش خداى كنيد و از طاغوت (هر معبودى جز خدا) دورى جوييد.
«بدين سان، خداى سبحان، بندگان خود را هرگز از وجود پيامبرىْ رسالت يافته، و كتابىْ فرود آمده و برهانى بايسته و راه و دينى استوار و روشن، محروم نساخت. اندكىِ ياوران و بسيارىِ دشمنان، آنان را از انجام دادن وظيفه هدايت، باز نداشت. به پيامبران پيشين، نام پيامبر آينده گفته شد، و پيامبر پيشين، پيامبر بعدى را معرفى كرده است. و اينچنين، زمان سپرى شد
[١] يس، آيه ٦٠- ٦٢
[٢] - نحل، آيه ٣٦