پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - همه نيازمند اويند

وجود دارد.

غنّى از مادّه غنا به معناى بى‌نيازى، و نقطه مقابل فقر است، و لذا همان موارد استعمال چهارگانه را براى او ذكر كرده‌اند:

١. غنا به معناى عدم احتياج به هيچ چيز و اين مخصوص خدا است.

٢. عدم كمبود در وسائل ما يحتاج زندگى.

٣. غنا و بى‌نيازى نفس يعنى قناعت.

٤. بى‌نيازى از خداوند، و اين معنا محال است، ولى گاه اين پندار براى بعضى از انسان‌ها پيدا مى‌شود و همان سبب طغيان او مى‌گردد: «كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَى* أَنْ رَّآهُ اسْتَغْنَى». [١]

ابن منظور در لسان‌العرب مى‌گويد «غَناءْ» به معناى منفعت و «غِناءْ» به معناى خوانندگى و آوازخوانى، و «غِنا» (بدون مد) به معناى بى‌نيازى است.

ممكن است كسى براى همه اين معانى ريشه مشترك قائل شود، و بگويد آوازخوانى را از اين جهت «غِناءْ» گويند كه انسان صدايش را بلند و پر مى‌كند، مانند افراد بى‌نياز و توانگر كه از مال و ثروت قامتى رسا دارند!

تفسير و جمع‌بندى‌

همه نيازمند اويند

نخستين آيه مورد بحث همه انسان‌ها را بدون استثنا مخاطب ساخته‌

[١]. سوره علق، آيات ٦- ٧.