پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٢ - اشاره

اشاره‌

هنگامى كه انسان، چشم به اين جهان مى‌گشايد، محسوسات را مى‌بيند، به آنها دل مى‌بندد و پايه معلومات خويش قرار مى‌دهد، امّا هنگامى كه فكر و دانش او بالاتر مى‌رود تدريجاً به مسائل عقلى و فكرى آشنا مى‌گردد.

امّا گروهى بر اثر عقب‌ماندگى فرهنگى در مرحله حسّ متوقّف مى‌شوند، به همين دليل نمى‌توانند به چيزى جز محسوسات خود بينديشند و ايمان بياورند، و لذا انتظار دارند خدا نيز وجودى حسّى داشته باشد او را با چشم ببينند، و با دست لمس كنند!!

و اين يكى از مهمترين سرچشمه‌هاى گرايش به بت‌پرستى و خدايان محسوس در طول تاريخ بوده است.

با اين اشاره به سراغ قرآن مى‌رويم و به آيات زير گوش جان فرا مى‌دهيم:

١. «وَقَالَ الَّذِينَ لَايَرْجُونَ لِقَاءَنَا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْنَا الْمَلَائِكَةُ أَوْ نَرَى رَبَّنَا لَقَدْ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْا عُتُوّاً كَبِيراً». [١]

٢. «يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَاباً مِنْ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمْ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمْ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ‌

[١]. سوره فرقان، آيه ٢١.