پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦ - اشاره

اشاره‌

هرگاه سخن از توحيد ذات به ميان مى‌آيد منظور اين است كه ذات پاك خداوند هيچ‌گونه شبيه و مانند و مثل و نظير ندارد، و از هر جهت يكتا و بى‌همتا است.

از آنجا كه بحث‌هاى گذشته معمولًا بر محور توحيد ذات دور مى‌زد و دلايل مختلفى كه براى اثبات توحيد ذكر شد، و همچنين آيات قرآنى كه تفسير آن گذشت غالباً ناظر به همين معنا از توحيد بود از بحث مجدد پيرامون آن صرفنظر مى‌كنيم و به سراغ تفسير دقيق معناى توحيد ذات مى‌رويم، و نخست به آيات زير گوش جان فرا مى‌دهيم.

١. «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْ‌ءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ». [١]

٢. «لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنْ لَمْ يَنتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ». [٢]

٣. «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ- اللَّهُ الصَّمَدُ- لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ- وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ». [٣]

[١]. سوره شورى، آيه ١١.

[٢]. سوره مائده، آيه ٧٣.

[٣]. سوره توحيد.