پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥ - ١ وحدت جهان آفرينش از ديدگاه علوم

موجوداتى پراكنده مى‌بينيم، خورشيد، ماه، زمين، آسمان، ستارگان ثوابت و سيّار، انسان، حيوانات، انواع گياهان و عناصر گوناگون، ولى بعد از كمى دقّت و مطالعه مى‌بينيم كه ذرّات و اجزاى اين عالم چنان به هم پيوسته و مربوط است كه همگى يك واحد را تشكيل مى‌دهد، و هر قدر مطالعات خود را دقيقتر و عميقتر كنيم به اين وحدت و يگانگى ايمان بيشترى پيدا خواهيم كرد، زيرا

١. تمام كرات منظومه شمسى آنچنان با يكديگر مربوطند كه همه يك خانواده محسوب مى‌شوند، و طبق نظرات دانشمندان همه در آغاز يك واحد به هم پيوسته بودند و تدريجاً از هم جدا شدند و در عين جدايى به هم مربوطند، و باز مطالعات دانشمندان فلكى در اين زمينه مى‌گويد: منظومه شمسى ما نيز مستقل نيست، و جزيى از يك كهكشان بزرگ است كه به ضميمه كهكشان‌هاى ديگر مجموعه واحدى را تشكيل مى‌دهند كه قانون جاذبه همچون زنجيرى آنها را به هم پيوسته، و باز اعتقاد دانشمندان بر اين است كه تمام اين كهكشان‌ها در آغاز يك واحد متّصل بوده و تدريجاً از هم جدا شده است.

٢. اجسام مختلف و كاملًا متفاوت در تحليل نهايى تركيبى است از تعدادى از عناصر معيّن؛ يعنى همان موجودات بسيطى كه بيش از يكصد عنصر از آنها تاكنون شناخته شده است.

اين عناصر گوناگون على‌رغم اختلاف فاحش ظاهرى آنها هنگامى كه شكافته شوند و به كوچكترين اجزاى آنها، يعنى اتم، برسيم، مى‌بينيم همه شبيه يكديگراند، و تنها تفاوتشان در تعدّد الكترون‌ها و پروتونها است.

٣. عجب اين‌كه نظامى كه حاكم بر اين ذرّه ناچيز يعنى اتم است همان نظامى‌