پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٤ - شرح مفردات

٨. «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! چيزى را بر خدا وپيامبرش مقدّم نداريد (و از آنها پيشى مگيريد)، و تقواى الهى پيشه كنيد كه خداوند شنوا و داناست».

٩. « (آنها) دانشمندان و راهبان خويش را معبودهايى در برابر خدا قرار دادند، و (همچنين) مسيح فرزند مريم را؛ در حالى كه دستور داشتند فقط خداوند يكتايى را كه هيچ معبودى جز او نيست، بپرستند، او پاك و منزّه است از آنچه همتايش قرار مى دهند!».

١٠. «اى فرزندان آدم! آيا با شما عهد نكردم كه شيطان را نپرستيد، كه او براى شما دشمن آشكارى است؟!- و اين كه مرا بپرستيد كه راه مستقيم اين است؟!».

شرح مفردات‌

اطاعَتْ در اصل به معناى انقياد و تسليم است- اين سخنى است كه بسيارى از ارباب لغت به آن تصريح كرده‌اند- سپس به پيروى كردن از امر و فرمان اطلاق شده است.

بعضى در ميان اطاعت و مطاوعة فرق گذاشته‌اند: اطاعت را به معناى انقياد و انجام فرمان، و مطاوعت را به معناى موافقت و هماهنگى تفسير كرده‌اند، لذا خليل بن احمد در كتاب العين مى‌گويد: در مورد رعايا نسبت به رهبر واژه اطاعت به كار مى‌رود، و در مورد زن نسبت به همسرش طَواعِيَة (يا مُطاوَعة)