پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٦ - خداوندا! فقط مطيع فرمان توايم

دوست نمى دارد»: «قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْكَافِرِينَ».

ذيل آيه به خوبى گواهى مى‌دهد كه سرپيچى موجب كفر است، البتّه اين در صورتى است كه سرپيچى از روى عناد و دشمنى با فرمان خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله باشد، يا اين‌كه براى كفر معناى وسيعى قائل شويم كه هرگونه معصيت را در بر گيرد، و به هر حال آيه تأكيدى است بر وجوب اطاعت پروردگار و پيامبر، يعنى پيروى از كتاب و سنّت.

گرچه پيامبر در اين آيه بدون واسطه عطف به اللَّه شده است، ولى با توجّه به آيه قبل از آن كه مى‌فرمايد: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِى»: «بگو: اگر خدا را دوست مى داريد، از من پيروى كنيد» روشن مى‌شود كه اطاعت پيامبر شاخه‌اى از اطاعت خدا است.

اين آيه به خوبى نشان مى‌دهد كه علامت محبت واقعى خدا و رسول اطاعت و پيروى از آنها است، وگرنه محبتى است دروغين يا بسيار ضعيف.

سومين آيه علاوه بر اطاعت خدا و رسول صلى الله عليه و آله، اطاعت اولى الامر را نيز مطرح مى‌كند، و دستور مى‌دهد: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر (خدا) و پيشوايان (معصوم) خود را. و هر گاه در امرى نزاع داشتيد، آن را به خداو پيامبر باز گردانيد (و از آنها داورى بطلبيد) اگر به خدا و روز رستاخيز ايمان داريد. اين (كار براى شما) بهتر، و عاقبت و پايانش نيكوتر است»: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ‌