پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٦ - ٢ سوء استفاده از مفهوم خدامالكى

داراى چنين پاداشى هستند. [١]

درباره رباخواران مى‌فرمايد: اگر رباخوارى را ترك كنيد مالك سرمايه‌هاى اصلى خود خواهيد بود. [٢]

يا مى‌فرمايد: اموال يتيمان را بعد از آن‌كه به رشد رسيدند به آنها بدهيد. [٣]

و تعبيرات ديگرى از اين قبيل كه همه اشاره به اين نوع از مالكيّت است.

البتّه در اسلام انواع ديگرى از مالكيّت مانند مالكيّت عمومى و مالكيّت دولت در كنار مالكيّت خصوصى وجود دارد كه به آنها نيز در قرآن مجيد اشاره شده است، ولى هيچ‌يك از آنها ربطى به مسأله خدا مالكى ندارد.

كوتاه سخن اين‌كه توحيد مالكيّت هرگز مانع از آن نيست كه فرد فرد انسان‌ها يا قشر خاصّى از جامعه يا كل جامعه از طريق مشروع مالك اشيايى گردند، منتهى اين امر شرائط و اسبابى دارد كه در كتب فقه اسلامى به طور مبسوط آمده است.

[١]. سوره بقره، آيه ٢٦٢.

[٢]. سوره بقره، آيه ٢٧٩.

[٣]. سوره نساء، آيه ٦.