پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٥ - شرح مفردات

ترجمه:

١. «بگو: بار الها! اى مالك حكومتها! به هر كس بخواهى، حكومت مى بخشى؛ و از هر كس بخواهى، حكومت را مى گيرى؛ هر كس را بخواهى، عزّت مى دهى؛ و هر كه را بخواهى خوار مى كنى. تمام خوبيها به دست توست؛ تو بر هر چيزى توانايى».

٢. «آيا نمى دانستى كه حكومت آسمانها و زمين، تنها از آن خداست؟! (و مى تواند هرگونه تغيير و تبديلى در احكام خود طبق مصالح بدهد؟!) و جز خدا، سرپرست و ياورى براى شما نيست. (و اوست كه مصلحت شما را مى داند)».

٣. «... اين است خداوند، پروردگار شما كه حكومت (عالم هستى) از آن اوست؛ هيچ معبودى جز او نيست؛ پس چگونه (از راه حق) منحرف مى شويد؟!».

٤. «... خداوند، مُلكش را به هر كس بخواهد، مى بخشد؛ و احسان خداوند، گسترده است؛ و (از لياقت افراد) آگاه است».

٥. «... و كسانى را كه جز او مى خوانيد (و مى پرستيد) مالك كوچكترين چيزى نيستند».

٦. «بگو: كسانى را كه غير از خدا (معبود خود) مى پنداريد بخوانيد! (آنها هرگز گرهى از كار شما نمى گشايند، چرا كه) آنها به اندازه ذرّه‌اى در آسمانها و زمين مالك نيستند، و نه در (خلقت و مالكيّت) آنها شريكند، و نه ياور او (در آفرينش) بودند».

شرح مفردات:

«ملك» بنابر آنچه در مقائيس آمده است، در اصل به معناى قوّت بر چيزى‌