پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢ - من غير خدا را پرستش نمىكنم

شرح بيشتر اين موضوع به خواست خدا در بحث توحيد اطاعت خواهد آمد.

من غير خدا را پرستش نمى‌كنم‌

در پنجمين آيه نوبت به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌رسد، خداوند به او دستور مى‌دهد: «بگو: من از پرستش كسانى كه غير از خدا مى خوانيد، نهى شده‌ام»: «قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ».

تعبير به «الَّذينَ» كه معمولًا براى جمع مذكّر عاقل مى‌آيد در مورد معبودهاى آنان يا به خاطر آن است كه آنها در عالم و هم و گمان خود براى بتها روح و عقل و شعور قائل بودند، و يا به خاطر اين‌كه در ميان اين معبودها كسانى همچون مسيح يا فرشتگان و جن قرار داشتند.

سپس براى اين‌كه روشن سازد كه اين منع و نهى الهى دليلش چيست؟

مى‌افزايد: «بگو: من از هوا و هوسهاى شما، پيروى نمى كنم؛ اگر چنين كنم، گمراه شده ام؛ و از هدايت يافتگان نخواهم بود»: «قُلْ لَاأَتَّبِعُ أَهْوَاءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَمَا أَنَا مِنْ الْمُهْتَدِينَ».

يعنى ريشه‌هاى بت‌پرستى همه به هواپرستى (و گمان و پندار) باز مى‌گردد و مسلّم است پيروى از هواى نفس سرانجامش گمراهى است، و هرگز به سعادت و هدايت منتهى نخواهد شد.

در ششمين آيه نيز روى سخن را به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كرده، و به او دستور