پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - من غير خدا را پرستش نمىكنم

مى‌دهد كه در مسأله پرستش خداوند يگانه (و پرهيز از هرگونه شرك و عبادت بت‌ها) ثابت قدم و مداوم باشد مى‌فرمايد: «و پروردگارت را عبادت كن تا يقين تو را فرارسد (و از جهان چشم فروبندى)»: «وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ».

معمولًا مفسّران يقين را در اين آيه به معناى مرگ تفسير كرده‌اند، و آن را شبيه گفتار حضرت عيسى عليه السلام دانسته‌اند: «وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيّاً»:

«و تا زمانى كه زنده ام، مرا به نماز و زكات توصيه كرده است». [١] و در جاى ديگر قرآن نيز از قول دوزخيان مى‌خوانيم: «وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ- حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ»: «و همواره روز جزا را انكار مى كرديم،- تا زمانى كه مرگ ما فرا رسيد!». [٢]

در روايات اسلامى نيز از مرگ تعبير به يقين شده است در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه درباره مرگ فرمود: «لَمْ يَخْلُقِ اللَّهُ يَقِيناً لا شَكَ فيهِ أَشْبَهُ بِشَكٍّ لا يَقينَ فيهِ مِنَ الْمَوْتِ‌»: «خداوند هرگز يقينى را كه هيچ شكّى در آن نيست نيافريده همچون مرگ كه شبيه‌تر باشد به شكّى كه هرگز يقينى در آن راه ندارد!» (چرا كه مردم چنان به آن بى‌اعتنا هستند كه گويى هرگز باور نمى‌كنند كه سرانجام مى‌ميرند). [٣]

و اين‌كه از مرگ تعبير به يقين شده، يا به خاطر همان است كه در حديث بالا به آن اشاره شد، يعنى مسأله‌اى است كه همه انسان‌ها آن را قطعى مى‌دانند و هيچ تفاوتى ميان مذاهب و مكاتب مختلف در اين مسأله نيست.

و يا اين‌كه به هنگام مرگ پرده‌ها كنار مى‌رود و چهره حقايق آشكار مى‌شود،

[١]. سوره مريم، آيه ٣١.

[٢]. سوره مدّثر، آيات ٤٦- ٤٧.

[٣]. تحف العقول، صفحه ٢٧١.