پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٧ - ١ توحيد يعنى حذف واسطهها!
توضيحات
١. توحيد يعنى حذف واسطهها!
دقّت در آيات قرآن مجيد نشان مىدهد كه قرآن مؤكّداً اصرار دارد كه انسانها در واسطهها گم نشوند، مستقيماً به ذات پاك خداوند توجّه كنند، با او سخن بگويند، از او تقاضا كنند، در پيشگاه او سر به سجده بگذارند و به درگاه او شكر نعمت بجاى آورند، حل تمامى مشكلات خود را از او بخواهند، به او عشق بورزند، تنها به او دل ببندند و غير او را پرستش نكنند.
تعبير به «رَبِّ الْعالَمين» در سوره حمد، و سورههاى ديگر قران، اشاره به همين حقيقت است، تكرار ذكر ركوع و سجود «سُبْحانَ رَبِّىَ الْعَظيمِ» و «سُبْحانَ رَبِّىَ الاعْلى» همه بيان اين حقيقت است كه نه تنها خلقت ما بلكه بقا و تربيت و تكامل و تدبير امور ما همه به دست او است.
دليل آن را هم دقيقاً روشن ساخته چرا كه «خالق» و «رب» نمىتواند از هم جدا باشد، و اگر درست دقّت كنيم انسان هر لحظه خلقت و و آفرينش جديدى دارد كه همه از ناحيه او است.
تمامى موجودات جهان نيازمند و فقيراند، غنى مطلق و بىنياز از هر جهت او است، او «صمد» است، يعنى آقا و بزرگى است كه همه نيازمندان به سوى او مىروند.
تاريخ اديان نشان مىدهد كه بشريت به خاطر گم شدن در واسطهها گرفتار چه خرافاتى شده است، و چه بسا موجوداتى پستتر از خود را معبود و