پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٠ - ٣ توحيد شركآلود وهابيان

عقائد اين گروه را نفى كرده و حتى بعضاً او را تكفير كرده‌اند. [١]

بحث درباره اين گروه و عقائد و اعمال زشت آنها از حوصله بحث ما خارج است، تنها به آنچه مربوط به بحث توحيد در عبادت است، در اينجا گفتار فشرده‌اى خواهيم داشت.

آنها مى‌گويند: هيچ‌كس حق ندارد از پيامبر صلى الله عليه و آله شفاعت بطلبد، زيرا خداوند مى‌فرمايد: «فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً»: «پس هيچ‌كس را با خدا نخوانيد».

نويسنده كتاب «الْهَدِيَّةُ السنية» كه از وهّابيان است مى‌گويد: هركس فرشتگان و انبياءِ را ... واسطه ميان خود و خدا قرار دهد، به خاطراين‌كه مقرّبان درگاه او هستند، كافر و مشرك، و خون و مال او مباح است، هرچند شهادتين بگويد و نماز بخواند و روزه بگيرد! [٢]

در مورد توسل و زيارت قبور انبياءِ و امامان عليهم السلام و صلحا نيز منطقى شبيه به اين دارند.

اشتباه بزرگ وهّابيان قشرى در اين است كه تصوّر كرده‌اند تأثير موجودات اين جهان، تأثير استقلالى است، و لذا آن را مزاحم توحيد افعالى و توحيد عبادى خداوند دانسته‌اند، در حالى كه اين طرز تفكر خود نوعى شرك است!

توضيح اين‌كه: از نظر يك موحّد كامل، وجود مستقل قائم بالذّات در عالم تنها

[١]. يكى از دانشمندان اهل سنّت بنام احسان عبداللطيف البكرى رساله‌اى نوشته است بنام: «الوهابية فى نظر علماء المسلمين»! و نظرات بزرگان علماى اسلام را درباره وهابيان، و محمد بن عبدالوهاب، به وضوح آورده، و مدارك همه را دقيقاً نوشته است و در آخر كتاب ليست مفصّلى از كتاب‌هايى كه بر رد آنها نوشته شده كه بالغ بر پنجاه كتاب از محققين كشورهاى مختلف اسلامى مى‌شود آورده است اين كتاب دليل روشنى بر نفرت عمومى مسلمانان از اين گروه منحرف است.

[٢]. الهدية السنية، صفحه ٦٦.