پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٧ - بتپرستى آئين نياكان ما است!
بتهايى را كه شما و نياكان پيشين شما پرستش كرده مىكنيد همه دشمن منهستند (و من دشمن آنانم) من تنها كسى را مىپرستم كه پروردگار عالميان است، آفرينش من، هدايت من، تغذيه و سيراب كردن من، بيمارى و شفاى من، و مرگ و زندگى من، و بالاخره اميد آمرزش من به او است.
يعنى چنين كسى شايسته پرستش است كه مبدأ همه خيرات و بركات است نه آن موجودات بىخاصيّت و بىارزش!
در سومين آيه كه از زبان قوم فرعون سخن مىگويد همين معنا به صورت ديگرى منعكس است، مىفرمايد: «گفتند: آيا آمده اى كه ما را، از آنچه پدرانمان را بر آن يافته ايم، منصرف سازى؛ و بزرگى (و رياست) در روى زمين، از آنِ شما دو نفر باشد؟!»: «قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ». [١]
«ما (هرگز) به شما ايمان نمى آوريم!»: «وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ».
در واقع آنها براى اثبات حقّانيّت آيين خود و قداست آن تنها بر اين نكته تكيه كردند كه اينها راه و رسم و آيين نياكان ما است، و براى اينكه موسى و هارون عليهم السلام را متهم كنند كه توطئهاى در كارشان است افزودند كه شما مىخواهيد از طريق دعوت به توحيد و شكستن اساس شرك و بتپرستى به حكومت دست يابيد، و ما اجازه نخواهيم داد! به نظر مىرسد كه اين جمله را اطرافيان
[١]. «لِتَلْفِتَنا» از مادّه «لَفْت» (بر وزن حرف) به معناى منصرف ساختن از چيزى، يا متوجّه ساختن به چيزى است (در صورتى كه با «عن» متعدى شود معناى انصراف دارد، و اگر با «الى» باشد معناى توجّه را مىدهد).