پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٠ - بتها شفيعان ما هستند؟!
دار» [١]
تفسير و جمعبندى
بتها شفيعان ما هستند؟!
در نخستين آيه مورد بحث به يكى از پندارهاى معروف بتپرستان درباره بتها اشاره كرده، مىفرمايد: «آنها غير از خدا، چيزهايى را مى پرستندكه نه به آنان زيانى مى رساند، و نه سودى مى بخشد؛ و مى گويند: اينها شفيعان ما نزد خدا هستند»: «وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَايَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ».
ولى سخن در اينجا است كه آنها چگونه براى اين موجودات بىجان شفاعت در درگاه خدا قائل بودند.
بعضى از دانشمندان در پاسخ اين سؤال چنين گفته اند آنها (بتپرستان) معتقد بودند كه عبادت بتها عبادت خدا است، و مايه تقرّب به او است، اين اعتقاد از طرق مختلف به وجود آمده بود.
گروهى مىگفتند: ما شايستگى عبادت خدا را بدون واسطه نداريم! چون او بسيار بزرگ است، لذا ما بتها را مىپرستيم تا ما را به او نزديك كنند، گروهى ديگر مىگفتند: فرشتگان داراى مقام و منزلت والا نزد خدا هستند، ما اين بتها را به عنوان مظهر و صورت فرشتگان برگزيدهايم تا ما را به خدا نزديك كنند، گروهى ديگر مىگفتند بتها به منزله قبله ما به هنگام عبادت خدا هستند،
[١]. هود، آيه ١١٤.