پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - چرا خدا را نمىبينيم؟!

مادّى كه فكر مى‌كنند همه چيز را بايد در آزمايشگاه و به وسيله ابزارهاى حسّى تجربه و مشاهده كنند، فرياد مى‌كشند كه ما تا خدا را با چشم مشاهده نكنيم نمى‌پذيريم! و به اين ترتيب هر دو گروه مستكبر محصور در چهار ديوار حس بوده و هستند، در حالى كه عوالم بيرون از حس ما به مراتب گسترده‌تر از عالم محسوس است.

همين درخواست را از موسى عليه السلام كردند

در دومين آيه نخست سخن از بهانه‌جويى‌هاى يهود به ميان مى‌آورد و مى‌گويد: «هل كتاب از تو مى خواهند كتابى از آسمان (يكجا) بر آنها نازل كنى (در حالى كه اين يك بهانه است)»: «يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَاباً مِنْ السَّمَاءِ».

در تفسير اين جمله جمعى گفته‌اند منظور آنها اين بوده كه يك كتاب مخطوط بر روى اوراقى معلوم از آسمان بر آنها نازل گردد و آنها با چشم خود ببينند و با دست لمس كنند. [١] جمعى ديگر گفته‌اند تقاضاى آنها اين بوده كه چرا تمام قرآن يك‌جا بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل نمى‌شود؟!

قرآن در جواب آنها مى‌فرمايد: اين تقاضاهاى بى‌اساس آن هم بعد از مشاهده معجزات و قرائن صدق دعوى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از اين افراد معاند و لجوج‌

[١]. اين تفسير را فى ظلال القرآن، در جلد ٢، صفحه ٥٨٣ پذيرفته، و فخر رازى آن را به عنوان يك قول نقل‌كرده است و تفسير مناسبى به نظر مى‌رسد، هرچند منافاتى با تفسير دوم ندارد.