پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٨ - ٣ دليل بر توحيد صفات

ولى در خداوند هيچ‌يك از اين معانى تصوّر نمى‌شود، تمام ذات او علم است، و تمام ذاتش قدرت، و همه چيز در آنجا يكى است، و البتّه تصديق مى‌كنيم كه تصوّر اين معانى براى ما كه فاقد چنين صفتى هستيم پيچيده و نامأنوس است و جز با نيروى منطق و استدلال دقيق و ظريف به آن راهى نيست.

٣. دليل بر توحيد صفات‌

گم شدن در صفات مخلوقات و عدم توانايى بر درك مفهوم توحيد صفات سبب شد كه بعضى از متكلّمان و علماى عقائد از مسير صحيح در باب صفات خدا منحرف شوند، از جمله طائفه «كراميه» (پيروان محمد بن كرام سيستانى) بودند كه صفات خدا را حادث مى‌پنداشتند، و معتقد بودند خداوند در آغاز، هيچ‌يك از اين صفات را نداشته بعداً صاحب اين صفات شده!

اين سخن به اندازه‌اى زشت و زننده است كه هيچ‌كس نمى‌تواند باور كند كسى عقيده داشته باشد كه خداوند در آغاز عاجز و ناتوان بوده، بعد صاحب قدرت شده، چه كسى به او قدرت داده؟ و چه كسى علم و آگاهى به او بخشيده است؟!

لذا احتمال داده مى‌شود كه منظور آنها صفات فعل بوده، مانند صفات خالقيّت و رازقيّت، زيرا پيش از آن‌كه خداوند موجودى را بيافريند و به او روزى دهد صفت خالق و رازق درباره او مفهوم نداشت (البتّه او قدرت بر خلق و رزق داشت ولى قدرت بر چيزى، غير ايجاد آن چيز است).