پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٥ - او مدبّر امور است

مفهومى شبيه به ربوبيّت دارد، البتّه نه كاملًا عين آن، روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده مى‌فرمايد: «بگو: چه كسى شما را از آسمان و زمين روزى مى دهد؟»: «قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنْ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ».

نور جان پرور آفتاب كه از آسمان بر شما مى‌تابد، و حيات و زندگى شما بستگى به آن دارد، و قطره‌هاى حياتبخش باران كه از آسمان نازل مى‌گردد، و بذر زندگى را همه جا مى‌پاشد، و ماده لطيف و روح‌پرور هوا كه فضاى اطراف شما را پر كرده چه كسى اينها را در اختيارتان قرار داده؟

همچنين گياهانى كه از زمين مى‌رويد، دانه‌هاى غذايى و ميوه‌هاى لذيذى كه از آن به دست مى‌آوريد، و معادن گرانبهايى كه از درون آن استخراج مى‌كنيد چه كسى به شما بخشيده؟ آيا اين روزى‌ها از سوى بت‌ها است؟!

سپس به اندام انسان پرداخته، و به دو قسمت از مهمترين اعضاى او كه طريق عمده ارتباط انسان با جهان خارج، و سرچشمه اصلى علوم و دانش‌ها است، اشاره كرده، مى‌فرمايد: «يا چه كسى مالك (و خالق) گوش و چشمهاست؟»:

«أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ».

و سرانجام به سراغ مهمترين پديده عالم خلقت، يعنى مسأله حيات و مرگ، رفته، مى‌فرمايد: «و چه كسى زنده را از مرده، و مرده را از زنده بيرون مى آورد؟»:

«وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنْ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنْ الْحَىِّ».

آيا اين هم كار بتها است؟!

و در پايان آيه، بعد از ذكر سه مسأله مهم فوق (رزق‌هاى آسمانى و زمينى- گوش و چشم- مسأله حيات و مرگ) مطلب را به صورت كلّى و جامع طرح‌