تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٣ - اشكال مرحوم مصنف به مرحوم شهيدين

تخطئه اهل عرف وارد نشده باشد الفاظ در خطابات شرعى منزّل بر همان معناى عرفى بوده و بايد بپذيريم كه همان معنائى را كه عرف مثلا بيع يا اجاره و يا هبه مى‌داند شرع نيز به اين حقائق و تحقّق آنها حكم مى‌فرمايد.

بلى اگر در موردى از موارد حكم عرفى را شرع تخطئه كرده و در آن تصرّف نمايد البتّه ملتزميم كه بين ايشان اختلاف و نزاع مى‌باشد، بنابراين معناى‌ احلّ اللّه البيع‌ يعنى حقتعالى همان بيعى را كه اهل عرف صحيح و مؤثّر مى‌دانند حلال و مشروع نموده است نه حقيقتى غير از آنرا.

قوله: بانّ وضعها للصّحيح: ضمير در « وضعها » به الفاظ عقود راجع است.

قوله: كان بيعا عنده: يعنى عند الشّارع.

قوله: فالبيع الّذى يراد منه: كلمه « البيع » مبتداء بوده و خبرش « حقيقة فى الصّحيح المفيد للاثر» بوده و ضمير در « منه » به « بيع » راجع است.

قوله: عند العرف و الشّرع: كلمه « عند » ظرف و متعلّق است به « حقيقة » .