تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب
(١)
كتاب بيع و تجارت
٥ ص
(٢)
بيع از نظر اهل لغت و فقهاء
٥ ص
(٣)
حكم عوض قرار دادن حقوق
١٠ ص
(٤)
تحقيق در اطراف تعريف بيع
١٥ ص
(٥)
اشكالات وارده بر تعريف اخير بيع
١٨ ص
(٦)
بيان حقيقت بيع
٢٧ ص
(٧)
ذكر معانى ديگر براى بيع و تضعيف آنها
٢٩ ص
(٨)
مقاله مرحوم مصنف و انتقاد ايشان به گفتار مرحوم تسترى
٣٣ ص
(٩)
كلام مرحوم شهيد ثانى در كتاب مسالك
٣٨ ص
(١٠)
مقاله مرحوم شهيد اول در كتاب قواعد
٣٨ ص
(١١)
اشكال مرحوم مصنف به مرحوم شهيدين
٤٠ ص
(١٢)
مبحث بيع معاطات
٤٥ ص
(١٣)
حكم معاطات
٤٦ ص
(١٤)
مقاله مرحوم صاحب جواهر
٤٨ ص
(١٥)
نقل آراء و كلمات علماء رضوان الله عليهم
٥٠ ص
(١٦)
مقاله مرحوم شيخ الطائفه در كتاب خلاف
٥٠ ص
(١٧)
مقاله مرحوم ابن ادريس در كتاب سرائر
٥٣ ص
(١٨)
مقاله مرحوم ابن زهره در كتاب غنيه
٥٦ ص
(١٩)
مقاله مرحوم حلبى در كتاب كافى
٥٩ ص
(٢٠)
مقاله مرحوم محقق در كتاب شرايع
٦٠ ص
(٢١)
مقاله مرحوم علامه حلى در كتاب تذكره
٦١ ص
(٢٢)
مقاله مرحوم شهيد اول در كتاب قواعد
٦٢ ص
(٢٣)
مقاله مرحوم محقق ثانى در كتاب جامع المقاصد
٦٤ ص
(٢٤)
كلام مرحوم مصنف و تعريض به محقق ثانى عليه الرحمه
٧٢ ص
(٢٥)
دفع كلام معروف بين متأخرين
٧٧ ص
(٢٦)
اقوال علماء در بيع معاطات
٨٠ ص
(٢٧)
رأى مشهور و مقاله مرحوم ابن ادريس در سرائر
٨٢ ص
(٢٨)
ذكر ادله داله بر حصول ملك بواسطه معاطات
٨٨ ص
(٢٩)
انتقادات مرحوم كاشف الغطاء به مقاله مشهور
٩٩ ص
(٣٠)
تضعيف كلام مرحوم كاشف الغطاء
١٠٨ ص
(٣١)
احتمالات در معاطات بنابر قول قائلين بملك
١٢٨ ص
(٣٢)
استدلال مرحوم مصنف بر ناشى بودن اختلاف بين ملكيت جائزه و مستقره از اختلاف بين اسباب مملكه
١٣٣ ص
(٣٣)
ذكر ادله لزوم
١٣٧ ص
(٣٤)
صحبت در اطراف حديث شريف انما يحلل الكلام و يحرم الكلام
١٥٦ ص
(٣٥)
مختار مصنف عليه الرحمه در ارتباط با احتمالات واقع در حديث شريف
١٦٣ ص
(٣٦)
اقامه دليل بر بيع بودن معاطات قبل از لزوم
١٧٠ ص
(٣٧)
نقل كلام مرحوم شهيد اول
١٨١ ص
(٣٨)
مقاله مرحوم مصنف
١٨٣ ص
(٣٩)
حكم جريان خيار در معاطات
١٨٨ ص
(٤٠)
قدر متيقن از مورد معاطات
١٩٠ ص
(٤١)
امر سوم تشخيص بايع از مشترى و مثمن از ثمن در معاملات فعلى
١٩٨ ص
(٤٢)
امر چهارم تصوير معاطات بانحاء متصوره و حكم آنها
٢٠١ ص
(٤٣)
امر پنجم در بيان جريان و عدم جريان حكم معاطات نسبت به ساير عقود غير از بيع
٢٣٠ ص
(٤٤)
اشكالات مرحوم مصنف به محقق ثانى عليه الرحمه
٢٣١ ص
(٤٥)
امر ششم ملزمات معاطات بنابر قول قائلين بملك و اباحه
٢٣٩ ص
(٤٦)
تحقق معاطات مصطلح بواسطه فعل
٢٦٧ ص
(٤٧)
جمع بين كلام محقق و علامه و آنچه محقق ثانى و شهيد ثانى فرمودهاند
٢٧١ ص
(٤٨)
مقاله مرحوم مصنف و تضعيف جمع بين كلامين
٢٧٤ ص
(٤٩)
خاتمه كتاب
٢٨٥ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص

تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٢ - تضعيف كلام مرحوم كاشف الغطاء

قبل از زمان تلف مى‌توانيم اثبات كنيم نه بعد از تلف هردو مال يا يكى از آنها لذا استصحاب از اثبات حكم بعد از تلف ساكت است لذا براى استخراج و استعلام حكم معاطات نسبت به بعد از تلف بسراغ دو دليل ديگر مى‌رويم و مى‌بينيم كه مفاد و مضمون ايندو دليل باهم تنافى دارد زيرا اجماع يا سيره حاكمند باينكه مالين بعد از تلف بملك متعاطيين درمى‌آيند لذا در مثاليكه سابقا زديم زيد مالك كتاب و عمرو مالك عباء مى‌شود و اينطور نيست كه كتاب وقتى در دست زيد تلف شد قيمتش را بعمرو ضامن بوده يا عمرو موظّف باشد كه قيمت عباء را به زيد بدهد.

ولى عموم على اليد ما اخذت حاكم است باينكه هركدام از زيد و عمرو همانطوريكه قبل تلف ضامن كتاب و عباء بودند بعد از تلف نيز اينحكم در عهده ايشان ثابت است پس هردو محكوم به ضمان مى‌باشند لذا براى رفع اين تنافى ناچاريم بين اجماع و عموم مزبور جمع نمائيم، مى‌گوئيم:

مقصود از ضمان على اليد در اينجا ضمان معاوضى است يعنى چون هركدام از « زيد » و « عمرو » مال خود را بديگرى بعنوان معاوضه داده‌اند و اكنون هردو تلف شده الزاما بايد بپذيريم كه هركدام از ايندو مال بعنوان عوض مستقرّ مى‌شوند يعنى كتاب كه نزد زيد تلف‌شده بعنوان عوض عباء كه پيش عمرو تلف گرديده محسوب مى‌شود همانطوريكه عباء عوض كتاب بحساب مى‌آيد در نتيجه كتاب تلف‌شده ملك و مال زيد بايد فرض شود و تلف آن از مال او محسوب شود همانطوريكه تلف عباء را بايد در ملك عمرو بدانيم و اين همان مفاد و مضمون اجماع بوده و بدين‌ترتيب تنافى از بين برداشته مى‌شود، بنابراين اجماع مزبور بضميمه عموم على اليدبمنزله روايتى است كه دلالت دارد بر اينكه تلف مبيع قبل از قبض از مال بايع و مالك محسوب مى‌شود زيرا همانطوريكه اگر شخصى متاعى را بديگرى فروخت و قبل از آنكه مبيع را بمشترى تحويل دهد تلف شود مى‌گوئيم بمقتضاى تلف المبيع قبل قبضه من مال بايعه مبيع از مال بايع محسوب مى‌شود و براى تقرير و تثبيت آن ملتزم مى‌شويم در آخر ازمنه امكان يعنى يك لحظه قبل از تلف معامله فسخ مى‌شود و مبيع ببايع برگشته و از ملك وى تلف مى‌گردد در اينجا نيز ملتزم مى‌شويم كه تا يك آن قبل از تلف مالين بملك مالك قبلى باقى بوده تنها يك آن‌