آبادى‌هائى آشكار، قرار داديم» «وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً».
در حقيقت، در ميان آنها و سرزمين مبارك، آباديهاى متصل و زنجيره‌اى وجود داشت، و فاصله اين آباديها به اندازه‌اى كم بود، كه از هر يك ديگرى را مى‌ديدند (و اين است معنى «قُرىً ظاهِرَة»- آبادى‌هاى آشكار).
بعضى از مفسران، «قُرىً ظاهِرَة» را طور ديگرى تفسير كرده، گفته‌اند:
اشاره به آبادى‌هائى است كه درست در مسير راه، به طور آشكار قرار داشته، و مسافران به خوبى مى‌توانستند در آنها توقف كنند.
و يا اين كه: اين آبادى‌ها بر بالاى بلندى قرار داشته و براى عابرين ظاهر و آشكار بوده است.
اما در اين كه: منظور از «سرزمين‌هاى مبارك» كدام منطقه است؟ غالب مفسران آن را به سرزمين «شامات» (شام و فلسطين و اردن) تفسير كرده‌اند، چرا كه اين تعبير، درباره همين سرزمين، در آيه اول سوره «اسراء» و ٨١ «انبياء» آمده است.
ولى بعضى از مفسران، احتمال داده‌اند: منظور آبادى‌هاى «صنعاء» يا «مأرب» بوده باشد، كه هر دو در منطقه «يمن» واقع شده است، و اين تفسير بعيد نيست، زيرا فاصله بين «يمن» كه در جنوبى‌ترين نقطه جزيره «عربستان» است و با «شامات» كه در شمالى‌ترين نقطه قرار دارد، به قدرى زياد و از بيابانهاى خشك و سوزان پوشيده بوده، كه تفسير آيه به آن، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد، و در تواريخ نيز نقل نشده است.
بعضى نيز احتمال داده‌اند: منظور از سرزمين‌هاى مبارك، سرزمين «مكّه» باشد، كه آن هم بعيد است.
اين از نظر آبادى، ولى از آنجا كه تنها عمران كافى نيست، و شرط مهم و