تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٢
هم زدن حساب همه را مىرسد»!. «١»
به همين دليل، در قرآن مجيد سرچشمه بسيارى از گناهان، فراموش كردن روز جزا ذكر شده، در آيه ١٤ سوره «الم سجده» مىفرمايد: فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا: «بچشيد آتش دوزخ را به خاطر اين كه: ملاقات امروز را فراموش كرديد».
حتى از پارهاى از تعبيرات، استفاده مىشود: انسان اگر گمانى به قيامت داشته باشد، نيز از انجام بسيارى از اعمال خلاف خود دارى مىكند، چنان كه درباره كمفروشان مىفرمايد: أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ* لِيَوْمٍ عَظِيمٍ: «آيا آنها گمان نمىكنند كه براى روز بزرگى مبعوث مىشوند». «٢»
حماسههاى جاويدانى كه مجاهدان اسلام در گذشته و امروز در ميدانهاى جهاد مىآفرينند، و گذشت و ايثار و فداكارى عظيمى كه بسيارى از مردم در زمينه دفاع از كشورهاى اسلامى و حمايت از محرومان و مستضعفان نشان مىدهند، همه، بازتاب اعتقاد به زندگى جاويدان سراى ديگر است، مطالعات دانشمندان و تجربيات مختلف نشان داده: اين گونه پديدهها در مقياس وسيع و گسترده جز از طريق عقيدهاى كه زندگى پس از مرگ در آن جاى ويژهاى دارد، امكانپذير نيست.
سربازى كه، منطقش اين است: قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ:
«بگو شما دشمنان درباره ما چه مىانديشيد؟ جز رسيدن به يكى از دو خير و سعادت و افتخار» (يا پيروزى بر شما و يا رسيدن به افتخار شهادت) «٣» قطعاً سربازى است شكستناپذير.