تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١
ارزش اعمال انسانها و پاداش و كيفر آنها.
جالب اين كه: اين تعبير (امام) در بعضى ديگر، از آيات قرآن در مورد «تورات» به كار رفته، آنجا كه مىفرمايد: أَ فَمَن كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِّنْهُ وَ مِن قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً وَ رَحْمَةً: «آيا آن كس كه دليل آشكارى از پروردگار خويش دارد و به دنبال آن شاهدى از سوى او مىباشد، و پيش از آن كتاب موسى كه امام و رحمت بود گواهى بر آن مىدهد (همچون كسى است كه چنين نباشد)». «١»
اطلاق كلمه «امام» در اين آيه، بر «تورات» به خاطر معارف و احكام و دستورات آن است، و همچنين به خاطر نشانههاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه در آن آمده، و در تمام اين امور، مىتوانست رهبر و پيشواى خلق باشد، بنابراين، كلمه مزبور در هر مورد متناسب با آن مفهومى دارد.
*** نكتهها:
١- انواع كتابهاى ثبت اعمال
از آيات قرآن مجيد، چنين استفاده مىشود: اعمال انسان در چند كتاب ثبت و ضبط مىگردد، تا به هنگام حساب هيچ گونه عذر و بهانهاى براى كسى باقى نماند.
نخست «نامه اعمال شخصى» است كه ثبتكننده تمام كارهاى يك فرد در سراسر عمر او است، قرآن مىگويد: روز قيامت به هر كس گفته مىشود: اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً: «خودت نامه اعمالت را بخوان، كافى است كه خود حسابگر خويش باشى». «٢»