تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٢
مسأله است: آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ: «پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده ايمان آورده، و مؤمنان نيز به خدا و فرشتگان او و كتابها و رسولانش همگى ايمان دارند». «١»
بدون شك، وجود فرشتگان از امور غيبيهاى است كه براى اثبات آن با اين صفات و ويژگيها راهى جز ادله نقليه نيست، و به حكم ايمان به غيب آنها را بايد پذيرفت.
*** قرآن مجيد روى هم رفته ويژگيهاى آنها را چنين مىشمرد:
١- فرشتگان موجوداتى عاقل و با شعورند، و «بندگان گرامى خدا هستند»، (بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ). «٢»
٢- «آنها سر بر فرمان خدا دارند و هرگز معصيت او نمىكنند» (لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ). «٣»
٣- آنها وظائف مهم و بسيار متنوعى از سوى خداوند بر عهده دارند:
گروهى حاملان عرشند. «٤»
و گروهى مدبرات امرند. «٥»
گروهى فرشتگان قبض ارواحند. «٦»
و گروهى مراقبان اعمال بشرند. «٧»
گروهى حافظان انسان از خطرات و حوادثند. «٨»