ماوراء حس است، و «مكان بعيد» به معنى نقطه دور دست است، و مجموعاً كنايه لطيفى است از كسى كه بدون آگاهى و اطلاع درباره جهان ماوراء طبيعت، قضاوت مى‌كند، همان گونه كه پرتاب كردن چيزى از نقطه دور دست كمتر به هدف مى‌خورد، اين ظن و گمان و داورى آنها نيز، به هدف اصابت نمى‌كند.
آرى، گاه پيامبر صلى الله عليه و آله را «ساحر» مى‌خواندند، گاه «مجنون»، گاه «كذّاب» و گاه «قرآن» را «ساخته فكر بشر» مى‌دانستند، و گاه «بهشت» و «دوزخ» و قيامت را به كلى انكار مى‌كردند، تمام اينها يك نوع «رجم به غيب»، «تير در تاريكى» و «قذف من مكان بعيد» بود.
*** سپس، مى‌افزايد: «سرانجام ميان آنها و آنچه مورد علاقه آنان بود، به وسيله مرگ جدائى افكنده مى‌شود، همان گونه كه با گروه‌هاى مشابه آنها از قبل چنين عمل شد» «وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ».
در يك لحظه دردناك مشاهده مى‌كنند كه تمام اموال و ثروتها، تمام كاخها و مقامها، و تمام آرزوها از آنها جدا مى‌شود، آنهائى كه سخت به يك درهم و دينار چسبيده بودند، و دل از كمترين امكانات مادى بر نمى‌كندند، چه حالى خواهند داشت، در آن لحظه كه بايد با همه آن يك باره وداع گويند، و چشم بپوشند، و به سوى آينده‌اى تاريك و وحشتناك، گام بردارند؟
براى جمله «حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ» (ميان آنها و آنچه علاقه داشتند جدائى افكنده مى‌شود) دو تفسير بيان كرده‌اند:
نخست تفسيرى است كه در بالا گفته شد، ديگر اين كه: آنها مى‌خواهند ايمان بياورند و گذشته را جبران كنند، اما ميان آنها و اين تقاضا جدائى افكنده خواهد شد.