به راستى روزهائى فرا مى‌رسد، بسيار دردناك كه عمق ناراحتى آن را به زحمت مى‌توان تصور كرد.
قرآن مجيد، در آيه ٥ سوره «حج» نيز به همين معنى اشاره كرده، مى‌گويد: وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى‌ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً: «بعضى از شما آن قدر عمر مى‌كنند كه به بدترين مرحله زندگى و پيرى مى‌رسند، آن چنان كه چيزى از علوم خود را به خاطر نخواهند داشت (حتى نزديكترين افراد خانواده خود را نخواهند شناخت!).
لذا، در بعضى از روايات، افراد هفتاد ساله به عنوان: اسيرُ اللَّهِ فِى الأَرْضِ:
«اسيران خدا در زمين» ذكر شده‌اند. «١»
به هر حال، جمله «أَ فَلا يَعْقِلُونَ» هشدار عجيبى در اين زمينه مى‌دهد، و به انسانها مى‌گويد: اگر اين قدرت و توانائى كه داريد عاريتى نبود به اين آسانى از شما گرفته نمى‌شد، بدانيد دست قدرت ديگرى بالاى سر شماست كه بر هر چيز، تواناست.
تا به آن مرحله نرسيده‌ايد، خود را دريابيد، و پيش از آن كه نشاط و زيبائى به پژمردگى مبدل گردد از اين چمن، گلها بچينيد، و توشه راه طولانى آخرت را از اين جهان برگيريد، كه در فصل ناتوانى و پيرى و درماندگى هيچ كارى از شما ساخته نيست!
و لذا، يكى از پنج چيزى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله به «ابوذر» توصيه فرمود همين بود كه دوران جوانى را قبل از پيرى، غنيمت بشمار: اغْتَنِمْ خَمْساً قَبْلَ خَمْسٍ شَبابَكَ قَبْلَ هِرَمِكَ وَ صِحَّتَكَ قَبْلَ سُقْمِكَ وَ غِناكَ قَبْلَ فَقْرِكَ وَ فَراغَكَ قَبْلَ شُغْلِكَ وَ