محتواى سوره فاطر
اين سوره، كه گاه سوره «فاطر» و گاه سوره «ملائكه» ناميده شده (به خاطر سر آغاز آن كه با عنوان «فاطر» و «ملائكه» شروع مى‌شود) از سوره‌هاى «مكّى» است، هر چند بعضى دو آيه آن را استثناء كرده و «مدنى» شمرده‌اند (آيات ٢٩ و ٣٢) ولى، هيچ دليل روشنى بر اين استثناء در دست نيست.
و از آنجا كه اين سوره مكّى است محتواى عمومى سوره‌هاى مكّى يعنى سخن از «مبدأ»، «معاد»، «مبارزه با شرك»، دعوت رسالت انبياء، ذكر نعمتهاى پروردگار و سرنوشت مجرمان در روز جزا در آن كاملًا منعكس است.
آيات اين سوره را در پنج بخش مى‌توان خلاصه كرد:
١- بخش مهمى از آيات اين سوره، پيرامون نشانه‌هاى عظمت خداوند در عالم هستى و دلائل توحيد سخن مى‌گويد.
٢- بخش ديگرى از آن از ربوبيت پروردگار، و تدبير او نسبت به عموم جهان و خصوص انسان، و خالقيت و رازقيت او، و آفرينش انسان از خاك، و مراحل تكامل او بحث مى‌كند.
٣- بخش ديگر پيرامون «معاد»، و نتائج اعمال در آخرت، و رحمت گسترده الهى در اين جهان، و سنت تخلف ناپذير او درباره مستكبران است.
٤- قسمتى از آيات آن نيز، اشاره به مسأله «رهبرى انبياء»، و مبارزه پى‌گير و مستمرشان با دشمنان لجوج و سرسخت، و دلدارى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در اين زمينه مى‌باشد.
٥- سرانجام، بخشى از آن بيان «مواعظ و اندرزهاى الهى» در زمينه‌هاى