٣- نظام نور و ظلمت در زندگى بشر
در آيات فوق، اشاره به دو موضوع كه از مهمترين مسائل زندگى انسانهاست به عنوان دو آيت از آيات الهى شده است: موضوع تاريكى شب، و موضوع خورشيد و نور آفتاب.
پيش از اين گفته‌ايم: نور، لطيف‌ترين و پر بركت‌ترين موجودات جهان ماده است، نه تنها روشنائى و زندگى ما، كه هر حركت و جنبشى بستگى به نور آفتاب دارد، نزول قطرات باران، نمو گياهان، شكفتن غنچه‌ها، رسيدن ميوه‌ها، زمزمه جويبارها، رنگين شدن سفره انسانها از انواع مواد غذائى، حتى حركت چرخهاى عظيم كارخانه‌ها، و توليد برق و انواع محصولات صنعتى، بازگشت به اين منبع بزرگ انرژى، يعنى نور آفتاب مى‌كند.
خلاصه اين كه: تمام انرژيهاى روى كره زمين (جز انرژى ناشى از شكستن هسته اتم‌ها) همه از نور آفتاب مدد، مى‌گيرد كه اگر او نبود، همه جا خاموش، بى‌روح، بى‌نور و بى‌حركت و مرده بود.
تاريكى شب، با اين كه: بوى مرگ و فنا مى‌دهد، از نظر تعديل نور آفتاب، و تأثير عميق آن در آرامش جسم و جان، و جلوگيرى از خطرات تابش يك نواخت نور خورشيد نيز، يك امر حياتى براى انسانها محسوب مى‌شود، كه اگر تناوب شب و روز نبود، حرارت در كره زمين آن چنان بالا مى‌رفت كه: همه چيز را آتش مى‌زد، چنان كه در كره ماه كه شبها و روزهاى طولانى دارد (هر كدام به اندازه پانزده شبانه روز كره زمين است) روزهايش گرمائى كشنده، و شبهايش سرمائى نابودكننده دارد.
بنابراين، هر يك از اين دو (نور و ظلمت) آيتى است عظيم از آيات الهى.
از اين گذشته، نظم بسيار دقيقى كه بر اين دو حاكم است به وجود آورنده