قرآن از آن پرده برداشت، و در قرون اخير، از طرق علمى اين معنا به ثبوت رسيد كه مسأله «زوجيت در عالم گياهان» يك مسأله عمومى و همگانى است.
اين احتمال نيز داده شده است كه: «زوجيت» در اينجا اشاره به وجود ذرات مثبت و منفى در دل تمام اتمها است، زيرا مى‌دانيم همه اشياء اين جهان از «اتم» تشكيل يافته، و «اتم» در حقيقت همچون آجر براى ساختمان عظيم اين كاخ بزرگ عالم مادّه است.
تا آن روز كه «اتم» شكافته نشده بود، خبرى از وجود اين زوجيت نبود، ولى بعد از آن وجود زوجهاى منفى و مثبت در هسته «اتم» و الكترون‌هائى كه به دور آن مى‌گردند، به ثبوت رسيد.
بعضى نيز آن را اشاره به تركيب اشياء از «ماده» و «صورت» يا «جوهر» و «عرض» دانسته، و بعضى ديگر كنايه از «اصناف و انواع مختلف» گياهان و انسانها و حيوانات و ساير موجودات عالم مى‌دانند.
ولى روشن است، وقتى ما بتوانيم اين الفاظ را بر معنى حقيقى (جنس مذكر و مؤنث) حمل كنيم، و قرينه‌اى بر خلاف آن نباشد، دليلى ندارد كه به سراغ معانى كنائى برويم، و چنان كه ديديم، چندين تفسير جالب براى معنى حقيقى زوجيت در اينجا وجود دارد.
به هر حال، اين آيه يكى ديگر از آياتى است كه، محدود بودن علم انسان را بيان مى‌كند و نشان مى‌دهد: در اين جهان، حقايق بسيارى است كه از علم و دانش ما پوشيده است. «١»
***