آنها در مى‌آمديد، و از حيثيت و اعتبارشان استفاده مى‌كرديد، امروز صفوف خود را از آنها جدا سازيد، و در چهره اصلى خود ظاهر شويد!
اين، در حقيقت تحقق همان وعده الهى است كه در آيه ٢٨ سوره «ص» مى‌گويد: أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ: «آيا كسانى كه ايمان آورده، و عمل صالح انجام داده‌اند، را همچون مفسدان در زمين قرار دهيم؟ يا پرهيزگاران را همطراز بدكاران»؟!
به هر حال، ظاهر آيه مورد بحث، همان جداسازى صفوف مجرمان از مؤمنان است، هر چند مفسران، احتمالات متعدد ديگرى نيز داده‌اند، از جمله:
جدا شدن صفوف مجرمان از يكديگر و هر گروهى از آنان در يك رده قرار گرفتن.
يا جدائى آنها از شفيعان و معبودانشان.
و يا جدائى فرد، فرد آنها از يكديگر، به گونه‌اى كه علاوه بر درد و رنج عظيم دوزخ، درد و رنج جدائى و فراق از هر كس و هر چيز بر آنها سايه سنگين و شوم افكند.
اما شمول خطاب، نسبت به همه آنان، و محتواى جمله «وَ امْتازُوا» معنى اول را تقويت مى‌كند.
*** آيه بعد، به ملامتها و سرزنشهاى پر معنى خداوند نسبت به مجرمان در روز قيامت اشاره كرده، چنين مى‌گويد: «آيا با شما عهد نكردم اى فرزندان آدم، كه شيطان را پرستش و اطاعت مكنيد كه او دشمن آشكار شماست»؟ «أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ».
اين عهد و پيمان الهى از طرق مختلف، از انسان گرفته شده، و بارها اين