و در آيه بعد، گروه مقابل آنها را توصيف كرده، مى‌گويد: «اما آنها كه براى انكار و ابطال آيات ما تلاش و كوشش مى‌كنند، (نه خود ايمان دارند و نه اجازه مى‌دهند ديگران در راه حق گام نهند) و مى‌پندارند، مى‌توانند از چنگ قدرت ما فرار كنند، آنها در عذاب دردناك روز قيامت احضار مى‌شوند» «وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ».
آنها همان كسانى هستند كه با استفاده از اموال، اولاد و نفرات خود به تكذيب انبياء پرداخته‌اند، و به وسوسه خلق خدا مشغول شدند و آن چنان مغرور بودند كه گمان مى‌كردند از چنگ عذاب الهى مى‌گريزند، ولى، همگى به فرمان خدا در دل آتش سوزانِ دوزخ احضار مى‌شوند.
جمله «أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ»، چون سخنى از زمان آينده در آن نيست، ممكن است اشاره، به اين معنى باشد كه آنها، هم اكنون، نيز گرفتار عذابند، چه عذابى برتر از اين زندانى كه با مال و اولاد، براى خود ساخته‌اند؟!
اين احتمال نيز وجود دارد كه، تعبير فوق به خاطر آن باشد كه اين وعده الهى، چنان مسلم است كه گوئى الآن در آن قرار دارند، همان گونه كه در جمله «وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ» آمده است.
تعبير به «مُعاجِزِين» به طورى كه بعضى از ارباب لغت گفته‌اند، به معنى اين است كه آنها چنين مى‌پندارند: مى‌توانند از حوزه قدرت خدا و مجازاتش فرار كنند، در حالى كه اين پندارى باطل و بى‌اساس است. «١»
***