تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٣
شده، پايان مىدهيم:
طبق اين حديث، پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد: خداوند عز و جل فرموده: «اى فرزند آدم، به وسيله اراده و خواست من است كه تو مختار آفريده شدهاى، و مىتوانى هر چه را بخواهى براى خودت بخواهى، و به اراده من تو صاحب اراده شدهاى كه مىتوانى هر چه را بخواهى براى خويشتن اراده نمائى، با نعمتهائى كه به تو دادم نيرو پيدا كردهاى، و مرتكب معصيت من شدى، و با قدرت و عافيت من توانستى فرايض مرا انجام دهى، بنابراين من نسبت به حسنات تو از خودت اولى هستم، و تو نسبت به گناهانت از من اولى هستى، پيوسته خيرات از سوى من به وسيله نعمتهائى كه به تو دادهام، واصل مىشود، و همواره شر و بدى از سوى تو، به خودت به خاطر جناياتت مىرسد ... من هرگز از انذار و اندرز تو فروگذار نكردم، و به هنگام غرور و غفلت، تو را فوراً مورد مجازات قرار ندادم» (بلكه فرصت كافى براى توبه و اصلاح در اختيار تو گذاردم) سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اين همانست كه خدا مىفرمايد: «وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِما كَسَبُوا ما تَرَكَ عَلى ظَهْرِها مِنْ دَابَّةٍ». «١»
***