٣١ أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لايَرْجِعُونَ
٣٢ وَ إِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ
ترجمه:
٣١- آيا نديدند چقدر از اقوام پيش از آنان را (به خاطر گناهانشان) هلاك كرديم كه آنها هرگز به سوى ايشان باز نمى‌گردند (و زنده نمى‌شوند)؟!
٣٢- و همه آنان (روز قيامت) نزد ما احضار مى‌شوند!
تفسير:
غفلت دائم
در اين دو آيه با توجه به بحثى كه در آخرين آيات گذشته درباره غفلت مستمر گروه عظيمى از مردم جهان در طول اعصار و قرون پيشين گذشت، مى‌فرمايد: «آيا آنها نديدند كه ما افراد زيادى از قرون و اقوام پيش از آنها را بر اثر طغيان ظلمشان به هلاكت رسانديم»؟! «أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ». «١»

اينها نخستين گروهى نيستند كه بر روى زمين گام نهاده‌اند، پيش از آن، اقوام سركش ديگرى در اين جهان زندگى مى‌كردند، و سرنوشت دردناك آنها كه بر صفحات تاريخ ثبت است و آثار غم‌انگيزشان كه در ويرانه‌هاى شهرهاى آباد آنها بر جاى مانده، در برابر چشم آنها قرار دارد، آيا اين مقدار كافى براى درس عبرت