١٦- (رسولان ما) گفتند: «پروردگار ما آگاه است كه ما قطعاً فرستادگان (او) به سوى شما هستيم.
١٧- و بر عهده ما چيزى جز ابلاغ آشكار نيست»!
١٨- آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته‌ايم (و وجود شما را شوم مى‌دانيم) و اگر (از اين سخنان) دست برنداريد شما را سنگسار خواهيم كرد و شكنجه دردناكى از ما به شما خواهد رسيد!
١٩- (رسولان) گفتند: «شومى شما از خودتان است اگر درست بينديشيد، بلكه شما گروهى اسرافكاريد!
تفسير:
سرگذشت «اصحاب القريه» براى آنها عبرتى است
در تعقيب بحثهائى كه در زمينه قرآن و نبوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و مؤمنان راستين و منكران لجوج گذشت، آيات مورد بحث، نمونه‌اى از وضع امتهاى پيشين در همين زمينه را مطرح كرده.
و در ضمن اين آيات، و چندين آيه بعد كه مجموعاً ١٨ آيه را تشكيل مى‌دهد، سرگذشتى از چند تن از پيامبران پيشين نقل نموده است.
اين پيامبران مأمور هدايت قوم مشرك و بت پرستى بودند؛ كه قرآن از آنها به عنوان «اصحاب القريه» ياد نموده است.
اصحاب قريه به مخالفت برخاستند و آنان را تكذيب كردند، اما سرانجام به عذاب دردناكى گرفتار شدند.
قرآن ماجراى اين پيامبران و اصحاب قريه را بازگو نموده تا هم هشدارى براى مشركان «مكّه» باشد، و هم تسلى و دلدارى براى پيامبر و مؤمنان اندك آن روز.