تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢
٤٣ وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُكُمْ وَ قالُوا ما هذا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرىً وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
٤٤ وَ ما آتَيْناهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَها وَ ما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ
٤٥ وَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
ترجمه:
٤٣- و هنگامى كه آيات روشنگر ما بر آنان خوانده مىشود، مىگويند: «او فقط مردى است كه مىخواهد شما را از آنچه پدرانتان مىپرستيدند باز دارد»! و مىگويند:
«اين جز دروغ بزرگى كه (به خدا) بسته شده چيز ديگرى نيست»! و كافران هنگامى كه حق به سراغشان آمد گفتند: «اين جز افسونى آشكار نيست»!
٤٤- ما (قبلًا) چيزى از كتابهاى آسمانى را به آنان ندادهايم كه آن را بخوانند (و سخنان تو را تكذيب كنند)، و پيش از تو هيچ بيمدهنده [: پيامبر] براى آنان نفرستاديم!
٤٥- كسانى كه پيش از آنان بودند (نيز آيات الهى را) تكذيب كردند، در حالى كه اينها به يك دهم آنچه به آنان داديم نمىرسند. (آرى) آنها رسولان مرا تكذيب كردند؛ پس (ببين) مجازات من چگونه بود!