تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٢
قريب هفتاد و دو هزار و چهارصد كيلومتر در ساعت! به جانب صورت فلكى «جاثِى عَلى رُكْبَتَيْهِ» «١»
حركت مىكند.
و اين كه: ما از اين حركت سريع خورشيد در فضا بىخبريم، به سبب دورى اجرام فلكى است كه مأخذ تشخيص اين حركت وضعى خاص، نيز هست.
دوره حركت وضعى خورشيد، در استواى آن، حدود بيست و پنج شبانه روز مىباشد. «٢»- «٣»
*** ٢- تعبير به «تدرك» و «سابق»:
تعبيرات قرآن، به اندازهاى حسابشده است كه ريزهكارىها و دقتهاى آن قابل احصا نيست، در آيات فوق، هنگامى كه سخن از حركت ظاهرى ماه و خورشيد در مسير ماهانه و ساليانه در ميان است، مىگويد: «براى خورشيد سزاوار نيست كه به پاى ماه برسد (لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ) چرا كه ماه مسير خود را در يك ماه طى مىكند، و خورشيد در يك سال، اين تفاوت سرعت، به اندازهاى است كه تعبير مىكند، اين هرگز به پاى او نمىرسد.
اما در مورد شب و روز، چون با هم فاصله چندانى ندارند، و دقيقاً پشت سر هم قرار گرفتهاند، مىگويد: «شب از روز پيشى نمىگيرد».
مىبينيم اين دو تعبير در اينجا بسيار حسابشده است.
***