ولى، پروردگارى كه از همه اين امور، منزه و پاك مى‌باشد، سنتش درباره آيندگان، همانست كه درباره پيشينيان بوده است، سنتهايش ثابت و تغييرناپذير است.
قرآن، در آيات متعددى، روى مسأله تغييرناپذير بودن سنتهاى الهى، تكيه كرده است كه در ذيل آيه ٦٢ سوره «احزاب» (جلد ١٧) مشروحاً از آن بحث كرديم.
اجمالًا در اين جهان در عالم تكوين و تشريع، قوانين ثابت و لايتغيرى است كه قرآن از آنها به سنتهاى الهى تعبير كرده، كه هرگز دگرگونى در آنها راه ندارد، اين قوانين همان گونه كه بر گذشته حاكم بوده، بر امروز و فردا نيز حاكم است، مجازات مستكبران بى‌ايمان، هنگامى كه اندرزهاى الهى سود نبخشد، همچنين يارى رهروان راه حق به هنگامى كه دست از تلاش مخلصانه بر ندارند، از اين سنتها است و هر دو در گذشته و امروز تغيير ناپذير بوده و هست. «١»
قابل توجه اين كه: در بعضى از آيات قرآن مجيد تنها سخن از: عدم تبديل سنتهاى الهى آمده «٢» و در بعضى ديگر سخن از: عدم تحويل آنها. «٣»
ولى در آيه مورد بحث، هر دو را به صورت تأكيد پشت سر هم آورده، مى‌فرمايد: «نه براى سنت الهى تبديلى مى‌يابى و نه تحويلى»!
آيا اين هر دو، يك معنى را مى‌رساند كه براى تأكيد بيان شده است، و يا هر كدام اشاره به معنى مستقلى است؟