دُعاءَكُمْ» (اگر آنها را بخوانيد صداى شما را نمى‌شنوند) ظاهراً مربوط به دنياست.
در پايان آيه، براى تأكيد بيشتر، مى‌فرمايد: «هيچ كس مانند خداوندى كه از همه چيز آگاه است، تو را با خبر نمى‌سازد» «وَ لايُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ».
اگر مى‌گويد: بتها در قيامت پرستش شما را انكار مى‌كنند، و از شما بيزارى مى‌جويند، تعجب نكنيد، زيرا كسى از اين موضوع خبر مى‌دهد كه از تمام عالم هستى و ذره ذره آن آگاه است، آينده همچون گذشته، و حال در پيشگاه علم او روشن و آشكار است.
گر چه مخاطب در اين جمله ظاهراً شخص پيامبر صلى الله عليه و آله است، ولى پيداست، نظر به همه انسانها است.
*** نكته:
سوء استفاده از آيات و تفسيرهاى انحرافى
گر چه در خلال تفسير آيات، روشن شد كه منظور از آخرين آيه مورد بحث «إِنْ تَدْعُوهُمْ لايَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ ...» بتها است، كه نه گوش شنوائى براى تقاضاهاى عابدان خود دارند، و نه اگر مى‌داشتند قادر بر حل مشكلى بودند، و نه در جهان هستى سر سوزنى مالكيت و حاكميت دارند.
ولى جمعى از «وهابيين قشرى»، براى بريدن ارتباط مسلمين از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و پيشوايان بزرگ از طريق توسل و شفاعت طلبيدن، به اين آيه و مانند آن تمسك جسته، گفته‌اند: قرآن مى‌گويد: تمام كسانى را كه غير از خدا مى‌خوانيد- حتى پيامبران!- سخن شما را نمى‌شنوند، و اگر بشنوند اجابت نمى‌كنند.
و يا چنان كه در آيه ١٩٧ سوره «اعراف» آمده: وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ