تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٨
تفسير:
دنيا و شيطان شما را نفريبد!
در بخش دوم از آيات اين سوره، به دنبال سخنى كه پيرامون «توحيد خالقيت و رازقيت» بود، روى سخن را ابتدا به پيامبر صلى الله عليه و آله و بعد به عموم مردم كرده، برنامههاى عملى آنها را به دنبال برنامههاى عقيدتى گذشته تشريح مىكند:
نخست: به پيغمبر صلى الله عليه و آله درس استقامت در مسير راهش مىدهد، كه مهمترين درس براى او همين است، مىفرمايد: «اگر تو را تكذيب كنند، غم مخور، اين چيز تازهاى نيست، پيامبران قبل از تو نيز مورد تكذيب قرار گرفتند» «وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ».
آنها نيز در اين راه مقاومت كردند، تا رسالت خويش را ادا ننمودند از پاى ننشستند، تو نيز محكم بايست، و اداى رسالت كن، بقيه با خداست.
«مهم اينست كه: همه كارها به سوى خدا باز مىگردد، و او ناظر بر همه چيز و حساب كننده همه كارهاست» «وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأُمُورُ».
او هرگز زحمات تو را در اين راه، ناديده نمىگيرد، همان گونه كه تكذيبهاى اين مخالفان لجوج را بىكيفر نمىگذارد، اگر روز قيامتى در كار نبود، جاى نگرانى بود، اما با توجه به آن دادگاه بزرگ، و ثبت و ضبط همه اعمال مردم، براى آن روز بزرگ، ديگر چه جاى نگرانى است؟
*** آن گاه به بيان مهمترين برنامه انسانها پرداخته، مىگويد: «اى مردم وعده خداوند حق است» «يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ».
قيامت، حساب، كتاب، ميزان، مجازات، كيفر، جنت و نار، وعدههائى است تخلفناپذير از سوى خداوند قادر حكيم.