تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩
٣٩ قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
٤٠ وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلائِكَةِ أَ هؤُلاءِ إِيَّاكُمْ كانُوا يَعْبُدُونَ
٤١ قالُوا سُبْحانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ
٤٢ فَالْيَوْمَ لايَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعاً وَ لا ضَرّاً وَ نَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
ترجمه:
٣٩- بگو: «پروردگارم روزى را براى هر كس بخواهد وسعت مىبخشد، و براى هر كس بخواهد تنگ (و محدود) مىسازد؛ و هر چيزى را (در راه او) انفاق كنيد، عوض آن را مىدهد (و جاى آن را پر مىكند)؛ و او بهترين روزىدهندگان است»!
٤٠- (به خاطر بياور) روزى را كه خداوند همه آنها را برمىانگيزد، سپس به فرشتگان مىگويد: «آيا اينها شما را پرستش مىكردند»؟!
٤١- آنها مىگويند: «منزّهى (از اين كه همتائى داشته باشى)! تنها تو ولىّ مايى، نه آنها؛ (آنها ما را پرستش نمىكردند) بلكه جنّ را پرستش مىنمودند؛ و اكثرشان به آنها ايمان داشتند»!
٤٢- (آرى) امروز هيچ يك از شما نسبت به ديگرى مالك سود و زيانى نيست! و به ظالمان مىگوئيم: «بچشيد عذاب آتشى را كه تكذيب مىكرديد»!