همان گونه كه شما را از نسل اقوام ديگرى به وجود آورد».
او، نه نيازى به طاعت شما دارد، و نه بيمى از گناهانتان، و در عين حال رحمت واسعه او همه شما را در بر گرفته است، نه از ميان رفتن تمام جهان چيزى از عظمت او مى‌كاهد، و نه آفرينش اين عالم، چيزى بر مقام كبريائى او افزوده.
***سوى ديگر، به شدت مجازات روز رستاخيز، اشاره دارد، كه احدى حاضر نمى‌شود بار گناه ديگرى را بر دوش گيرد، هر چند فوق العاده به او علاقه داشته باشد.
توجه به اين معنى، تأثير زيادى در خودسازى انسانها دارد، كه: هر كس مراقب خويش باشد، هرگز به بهانه اين كه: اطرافيان او يا جامعه او فاسد است تن به فساد ندهد، و آلودگى محيط را مجوزى بر آلودگى خويش، نشمرد، چرا كه هر كس بار گناه خود را بر دوش مى‌كشد.
و از سوى سوم، اين درك و ديد را به انسانها مى‌دهد كه، حساب خداوند با جامعه‌ها حساب مجموع و يكپارچه نيست، بلكه هر كسى مستقلًا مورد محاسبه قرار مى‌گيرد، يعنى اگر هم در رابطه با پاكسازى خويشتن، و هم مبارزه با فساد انجام وظيفه كرده باشد، هيچ ترس و وحشتى بر او نيست، هر چند تمام جهانيان غير از او آلوده كفر، شرك، ظلم و گناه باشند.
اصولًا هيچ برنامه تربيتى، بدون توجه دادن به اين اصل اساسى مؤثر نخواهد افتاد (دقت كنيد).