تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٧

٥٤ فَالْيَوْمَ لاتُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ لاتُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
٥٥ إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فاكِهُونَ
٥٦ هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فِي ظِلالٍ عَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ
٥٧ لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ
٥٨ سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
ترجمه:
٥٤- (و به آنها گفته مى‌شود:) امروز به هيچ كس ذرّه‌اى ستم نمى‌شود، و جز آنچه را عمل مى‌كرديد جزا داده نمى‌شويد!
٥٥- بهشتيان، امروز به نعمتهاى خدا مشغول و مسرورند.
٥٦- آنها و همسرانشان در سايه‌ها (ى قصرها و درختان بهشتى) بر تختها تكيه زده‌اند!
٥٧- براى آنها در بهشت ميوه لذت‌بخشى است و هر چه بخواهند در اختيارشان خواهد بود!
٥٨- بر آنها سلام است؛ اين سخنى است از سوى پروردگارى مهربان!
تفسير:
بهشتيان غرق در مواهب مادى و معنوى
در اينجا بحث پيرامون چگونگى حساب در محشر را سربسته گذارده و از آن مى‌گذرد، و به تشريح سرانجام كار مؤمنان صالح، و كافران طالح، پرداخته،