كرده‌اند و «ذُريّه» را به معنى آباء و پدران (از ماده «ذرأ» به معنى آفرينش)، تفسير بعيدى به نظر مى‌رسد، مگر اين كه: منظور بيان يك مصداق روشن بوده باشد.
به هر حال، حركت كشتيها كه بزرگترين و مهمترين وسيله حمل و نقل بشر مى‌باشد، و كارى كه از آنها ساخته است هزاران برابر مركبهاى ديگر است، نتيجه خواص ويژه آب، و وزن مخصوص اجسامى كه كشتى از آن ساخته شده، و خاصيت بادها (در كشتيهاى بادبانى) و نيروى بخار (در كشتيهاى موتورى) و انرژى اتمى (در كشتيهائى كه با نيروى اتم كار مى‌كند) مى‌باشد.
و همه اينها قوا و نيروهائى است كه خدا مسخر انسان ساخته، و هر يك از آنها، و نيز مجموعه آنها آيتى از آيات الهى است.
*** و براى اين كه: توهم نشود: تنها مركب خداداد كشتى‌هاست، در آيه بعد مى‌افزايد: «و ما براى آنها مركبهاى ديگرى مانند آن آفريديم» «وَ خَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ».
مركبهائى كه در خشكى، يا در هوا و فضا راه مى‌رود، و انسانها و وسائل آنها را بر دوش خود حمل مى‌كند.
گر چه بعضى، اين آيه را تفسير به خصوص «شتر» كرده‌اند كه «كشتى صحرا» نام گرفته، و بعضى، به همه چهار پايان، و بعضى، به هواپيماها و سفينه‌هاى فضائى كه در عصر ما اختراع شده (و تعبير به «خَلَقْنا» در مورد آنها از اين نظر است كه مواد و وسائل آن قبلًا آفريده شده است).
ولى، اطلاق آيه، مفهوم وسيعى را ترسيم مى‌كند، كه همه اينها و غير اينها را فرا مى‌گيرد.
البته در بعضى، از آيات قرآن كراراً «انعام» (چهار پايان) در كنار «فلك»