تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٤
نسبت به سطح مدارش مىباشد، هر چند در ظاهر، و به حسب حسّ، مربوط به حركت آفتاب است.
بعضى ديگر، آن را اشاره، به حركت وضعى «كره آفتاب» دانستهاند، زيرا مطالعات دانشمندان به طور قطع ثابت كرده كه: خورشيد به دور خود گردش مىكند. «١»
آخرين و جديدترين تفسير، براى آيه فوق همانست كه اخيراً دانشمندان كشف كردهاند، و آن حركت خورشيد، با مجموعه منظومه شمسى در وسط كهكشان ما، به سوى يك سمت معين و ستاره دور دستى كه آن را ستاره «وگا» ناميدهاند، مىباشد.
اين معانى، منافاتى با هم ندارند و ممكن است جمله «تَجْرِى» اشاره به تمام اين حركتها و حركتهاى ديگرى كه تاكنون علم و دانش ما به آن نرسيده، و شايد در آينده كشف شود، بوده باشد.
به هر حال، حركت دادن خورشيد، اين كره بسيار عظيمى كه بيش از يك ميليون و دويست هزار مرتبه از كره زمين بزرگتر است، آن هم با حركت حسابشده در اين فضاى بىكران از هيچ كس ميسّر نيست، جز از خداوندى كه قدرتش فوق همه قدرتها، و علم و دانشش بىانتهاست، و به همين جهت در پايان آيه مىفرمايد: «اين تقدير خداوند قادر و داناست» «ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ».
آخرين سخن، درباره اين آيه، اين كه: در تعبيرات آن، اشارهاى است پر معنى به نظام سال شمسى كه از حركت خورشيد، در برجها حاصل مىگردد، نظامى كه به زندگى بشر، نظم و برنامه مىدهد، و جنبههاى مختلف آن را تنظيم