سه چيز در دنيا، و سه چيز در آخرت، اما آن سه كه در دنيا است: بهاء و نورانيت را از انسان مى‌برد، فقر و تنگدستى ببار مى‌آورد، و از عمر انسان مى‌كاهد». «١»
د- امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد: الْبِرُّ وَ الصَّدَقَةُ السِّرِّ يَنْفِيانِ الْفَقْرَ وَ يَزِيدانِ فِي الْعُمُرِ وَ يَدْفَعانِ سَبْعِيْنَ مِيتَةَ السَّوْءِ: «نيكوكارى و انفاق پنهانى فقر را بر طرف ساخته، عمر را افزون مى‌كند، و از هفتاد گونه مرگ و مير بد جلوگيرى به عمل مى‌آورد». «٢»
درباره بعضى از گناهان ديگر، مانند ظلم، بلكه مطلق گناهان نيز در احاديث، اشاراتى آمده است.
بعضى از مفسران كه نتوانسته‌اند ميان «اجل حتمى» و «اجل معلق» فرق بگذارند، به اين گونه احاديث حمله كرده، و آن را مخالف نصوص قرآنى دانسته‌اند، كه حد عمر انسان را ثابت و لايتغير مى‌داند. «٣»
توضيح اين كه:
بدون شك، انسان داراى دو گونه سر آمد و اجل است:
سر آمد و اجل حتمى، كه پايان استعداد جسم انسان براى بقاء است، و با فرا رسيدن آن، هر چيز به فرمان الهى پايان مى‌گيرد.
سر آمد و اجل معلق، كه با دگرگونى شرائط، دگرگون مى‌شود، فى المثل انسانى دست به انتحار و خودكشى مى‌زند، در حالى كه اگر اين گناه كبيره را انجام نمى‌داد، سالها زنده مى‌ماند، و يا بر اثر روى آوردن به مشروبات الكلى، و مواد مخدر، و شهوت‌رانى بى حدّ و حساب، توانائى جسمى خود را در مدت كوتاهى از دست مى‌دهد، در حالى كه اگر اين امور نبود، ساليان بسيارى