تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤
٣ وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لاتَأْتِينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلى وَ رَبِّى لَتَأْتِيَنَّكُمْ عالِمِ الْغَيْبِ لايَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِى السَّماواتِ وَ لا فِى الأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلَّا فِى كِتابٍ مُبِينٍ ٤ لِيَجْزِىَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ٥ وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِى آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ
ترجمه:
٣- كافران گفتند: «قيامت هرگز به سراغ ما نخواهد آمد»! بگو: «آرى، به پروردگارم سوگند كه به سراغ شما خواهد آمد، خداوندى كه از غيب آگاه است و به اندازه سنگينى ذرهاى در آسمانها و زمين از علم او دور نخواهد ماند، و نه كوچكتر از آن و نه بزرگتر، مگر اين كه در كتابى آشكار ثبت است!
٤- تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند پاداش دهد؛ براى آنان مغفرت و روزى پر ارزشى است!
٥- و كسانى كه سعى در (تكذيب) آيات ما داشتند و گمان كردند مىتوانند از حوزه قدرت ما بگريزند، عذابى بد و دردناك خواهند داشت!
تفسير:
به پروردگار سوگند، قيامت خواهد آمد!
آيات گذشته، در عين اين كه: از توحيد و صفات خدا سخن مىگفت،