آن است كه، «ارث» به چيزى گفته مى‌شود كه: بدون دادوستد و زحمت به دست مى‌آيد، و خداوند اين كتاب بسيار بزرگ را اين گونه در اختيار مسلمانان قرار داد.
در اينجا روايات فراوانى از طرق اهل بيت عليهم السلام وارد شده، كه در همه آنها «بندگان برگزيده خدا» به امامان معصوم عليهم السلام تفسير شده است. «١»
اين روايات چنان كه بارها گفته‌ايم، بيان مصاديق روشن و درجه اول است، و مانع از آن نخواهد بود كه، علماء و دانشمندان امت، و صالحان و شهدائى كه در طريق پاسدارى از اين كتاب آسمانى، و تداوم بخشيدن به دستورات آن تلاش و كوشش كردند، در عنوان «الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا» (بندگان برگزيده خداوند) داخل باشند.
آن گاه به يك تقسيم بندى مهم، در اين زمينه پرداخته، مى‌گويد:
«از ميان آنها عده‌اى به خويشتن ستم كردند، و گروهى راه ميانه را در پيش گرفتند، و گروهى به فرمان خدا در نيكيها بر ديگران پيشى گرفتند، و اين فضيلت بزرگى است» «فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ».
ظاهر آيه اين است كه: اين گروههاى سه گانه در ميان «برگزيدگان خداوند» كه وارثان و حاملان كتاب الهى هستند مى‌باشند.
به تعبير روشن‌تر، خداوند پاسدارى اين كتاب آسمانى را، بعد از پيامبرش بر عهده اين امت گذاشته، امتى كه برگزيده خدا است، ولى در ميان اين امت گروههاى مختلفى يافت مى‌شود:
بعضى به وظيفه بزرگ خود در پاسدارى از اين كتاب، و عمل به احكامش كوتاهى كرده، و در حقيقت بر خويشتن ستم نمودند، اينها مصداق «ظالِمٌ لِنَفْسِهِ»