تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٢
«سود» ٢٦٤
«سَيِّئات» ٢١٥
«شُغُل» ٤٣٩
«شكر» ٦٤
«شَكُور» ٥٤
«صاحِبُكُم» ١٥٢
«صالِحاً» ٢٩٤
«صَرِيخ» ٤١٩
«صَيْحَه» ٤٣٠
«طَمَسْنا» ٤٥٧
«ظالِمُون» ٣٠٥
«عِباد» ٣٨٠
«عدن» ٢٨٧
«عَذْب» ٢٢٣
«عُرْجُونِ» ٤٠٦
«عُرْجُون» ٤٠٦
«عَرِم» ٧٢
«عزاز» ٢١٢
«عِزَّت» ٢١٢
«عفار» ٤٨٦
«غُدُوّ» ٤٨
«غَرابِيب» ٢٦٤
«غُرُفات» ١٢٣
«غَرُور» ٢٠٠
«غرور» ٣٠٥
«فَاسْمَعُونِ» ٣٧١
«فاطِر» ١٨٣
«فاكه» ٤٣٩
«فاكهة» ٤٣٩
«فَبَشِّرْهُ» ٣٤٩
«فَتُثِيرُ» ٢١١
«فتح» ٩٨
«فَجَّرْنا» ٣٩٧
«فُرات» ٢٢٤
«فُزِّعَ» ٩٣
«فضل» ٤٠
«فَطَرَنِي» ٣٦٨
«فكاهة» ٤٣٩
«فَلَك» ٤٠٩
«قُدُور» ٥٣
«قذف» ١٧١
«قريه» ٣٥٨
«قِطْر» ٤٩
«قِطْمِير» ٢٣٣
«كافَّة» ١٠٥
«كِتاباً» ٣٠٤
«لايَحِيقُ» ٣١٣
«لُغُوب» ٢٩٠
«لِيُعْجِزَهُ» ٣١٧
«ما قَدَّمُوا» ٣٥٠
«مُتْرَفُوها» ١١٨
«مُثْقَلَة» ٢٤٥
«مَثْنى وَ فُرادى» ١٥١
«مَحارِيب» ٥١
«محاق» ٤٠٥
«مرخ» ٤٨٦
«مَرْقَد» ٤٣٥
«مَشْحُون» ٤١٧
«مُعاجِزِين» ٢٩
«معدن» ٢٨٧
«مِعْشار» ١٤٧
«مُعَمَّر» ٢٢٢
«مُقْتَصِد» ٢٨١
«مَكانَة» ٤٥٧
«مَكر» ٢١٥
«ملح» ٢٢٤
«مَلَكُوت» ٤٩٧
«مَنازِلَ» ٤٠٥
«مِنْسَأَتَهُ» ٥٥
«موازره» ٢٤٤
«نَحْنُ» ٣٤٩
«نَخِيل» ٣٩٦
«نَذِير» ١١٨، ٢٩٥
«نَسْلَخُ» ٤٠٢
«نَصَب» ٢٩٠
«نطفه» ٢٢٠
«نظر» ٣١٤، ٤٣٠
«نَعْمَلُ» ٢٩٤
«نُفِخَ» ٤٣٣
«نَكِير» ١٤٨
«نُنَكِّسْهُ» ٤٥٩