نام‌گذارى معابد را به «محراب» اين دانسته‌اند كه: محل محاربه و جنگ با شيطان و هواى نفس است. «١»
و يا از «حرب» به معنى مالى است كه در ميدان جنگ از تن دشمن گرفته مى‌شود، چرا كه انسان در معبد بايد پوشش افكار دنيوى و پراكندگى خاطر را از خود بر گيرد. «٢»
به هر حال، اين كاركنان فعال و چابك سليمان عليه السلام، معابد بزرگ و باشكوهى كه درخور حكومت الهى و مذهبى او بود، براى او ترتيب مى‌دادند، تا مردم بتوانند به راحتى به وظائف عبادى خود قيام كنند.
«تماثيل» جمع «تمثال» هم به معنى «نقش و عكس» آمده، و هم «مجسمه»، در اين كه: اين مجسمه‌ها يا نقش‌ها صورتهاى چه موجوداتى بودند، و به چه منظور سليمان عليه السلام دستور تهيه آنها را مى‌داد، تفسيرهاى مختلفى شده است:
ممكن است اينها جنبه تزيينى داشته، همان گونه كه در بناهاى مهم قديم بلكه جديد ما، نيز ديده مى‌شود.
و يا براى افزودن ابهّت به تشكيلات او بوده است؛ چرا كه نقش پاره‌اى از حيوانات چون شير، در افكار بسيارى از مردم ابهّت‌آفرين است.
آيا مجسمه‌سازى موجودات ذى روح، در شريعت سليمان عليه السلام مجاز بوده، هر چند در اسلام ممنوع است؟ يا اين كه مجسمه‌هائى كه براى سليمان عليه السلام مى‌ساختند، از جنس غير ذى‌روح بوده، مانند تمثالهاى درختان و كوهها و خورشيد و ماه و ستارگان؟
و يا فقط براى او نقش و نگار بر ديوارها مى‌زدند، كه در ظريف‌كاريهاى آثار باستانى بسيار ديده مى‌شود، و مى‌دانيم نقش و نگار هر چه باشد، بر خلاف